The guitar

Ik heb net de film ‘The guitar’ gekeken. Het is voor mij bijna magisch hoe een film of een bepaald liedje heel even je kijk op de wereld kan veranderen. Alles om me heen is exact hetzelfde als dat het daarvoor was en toch is alles even helemaal anders. Het ligt aan de film of het liedje wat het is dat verandert.

In ‘The guitar’ hoort een vrouw dat ze kanker heeft en niet lang meer zal leven. Ze wordt ontslagen en haar vriend dumpt haar. Een tikkeltje extreem allemaal, natuurlijk. Maar ze laat zich meevoeren door haar impulsen naar een loft, waar ze besluit te sterven. Omdat geld natuurlijk niet echt meer een issue is laat ze de loft inrichten met de mooiste spullen. Het meest waardevol van al die nieuwe spullen is een rode Fender Strat, daar droomde ze als kind al van.

Het mooiste aan de hele film vind ik de totale afwezigheid van dingen zoals tv’s en computers. Ze kan opeens weer de tijd nemen om te genieten van hoeveel plezier het je kan brengen om de luchtkussentjes van noppenfolie te laten knappen als je eroverheen loopt. In het begin heeft ze geen kleren en zie je hoe ze naakt op de kale vloer in de zon ligt die door het raam naar binnen valt. Wie heeft echt de tijd tegenwoordig om daar echt van te kunnen genieten. Genieten zonder dat alle ‘to do’ lijstjes voor de komende weken door je hoofd gaan.

Ik ben niet ’s werelds drukste persoon, maar zelfs ik kan in mijn hoofd de rust niet vinden om even te stoppen en te genieten van wat er is. Zo vaak zit ik in de woonkamer om me heen te kijken en zou ik iets anders willen doen dan die tv aanknallen en daarmee mijn eigen leven te vergeten. Maar dan kan ik niets bedenken waar ik enthousiast over word. Dan heb ik geen flauw idee wat ik zou kunnen doen dat me plezier zou brengen. Die tv brengt me ook geen echt plezier, maar het doodt wel de tijd. Mijn ontspanning bestaat uit het doden van de tijd totdat er weer iets is dat ik moet doen.

Bleef het gevoel dat ik net na deze film kreeg maar voor altijd hangen. Het gevoel dat je je gewoon kunt laten meevoeren met het moment. Want het enige dat bestaat is het moment. De rest is al geweest of moet nog komen. Het enige dat me echt plezier kan geven is dit moment. Ik wil het plezier niet meer missen doordat ik het te druk heb met piekeren over allemaal dingen die er uiteindelijk niet toe doen.

Terug naar het overzicht