Columns

Punt of komma?

Voor koninginnedag was verlatingsangst al een beetje het thema van de week. Je snapt, natuurlijk, dat ‘een beetje’ nogal een understatement is. Het zweet brak me uit als mijn vriend net iets te laat terug sms’te. Ik heb het trouwens dan nog niet eens over het analyseren van alle sms’jes die ik wel kreeg. In alles zag ik een teken dat hij op het punt stond mij te verlaten. Dat hij me eigenlijk maar een stom wijf vindt.

Lees verder >

Gepusht

‘Dus wat was er de afgelopen twee weken aan de hand, volgens jou?’ De pen van mijn therapeut stond in de aanslag. Klaar om mijn antwoord te vereeuwigen, zodat het daarna grondig bestudeerd kan worden. Aan de hand van dit soort antwoorden wordt mijn geestelijke gezondheid bepaald. Helaas zat ik nog na te hijgen van mijn heftige relaas over diezelfde afgelopen twee weken. En als er één kant niet thuis was in mijn hoofd die dag, was het de gezonde volwassene wel.

Lees verder >

Een fris begin?

In de, bijna, 23 jaar die ik nu op de wereld ben en probeer het leven een beetje te begrijpen heb ik weinig periodes gekend waarin ik zorgeloos geluk heb gevoeld. Het is nu voor het eerst dat mijn leven er niet meer zwart uitziet. Ik woon in een ontzettend leuk huisje met een tuin. Een tuin, je leest het goed! Mijn broer, mijn medestrijder, heeft nu eindelijk ook een geweldig huisje gevonden en zijn leven lijkt een kickstart te hebben gekregen.

Lees verder >

Kerstvlucht naar Nepal

Kerstmis was vroeg altijd iets magisch voor me. Ik herinner me nog goed dat iedereen om me heen rond oktober al zenuwachtig werd omdat ze wisten dat ik dan al begon te stuiteren van enthousiasme. Ze wisten ook dat ze verplicht zouden worden om uren met mij over de kerstmarkt op het Vrijthof te slenteren en ik weet niet hoeveel ritjes in het reuzenrad te maken. Het was wel heel toevallig dat iedereen rond kerstmis opeens hoogtevrees scheen te hebben. Maar niets van de tegenzin van mijn vrienden temperde mijn spanningen en enthousiasme. Het was weer bijna kerst! De warmste tijd van het jaar! Met kerst zou alles weer goedkomen.

Lees verder >

Plat op mijn bek

Na weken van geluk en zaligheid ben ik dan eindelijk van die roze wolk gedonderd en heeft mijn manische bui plaatsgemaakt voor een fikse depressie.

Lees verder >

Groninger Grensverhalen (uit nr.4 2008)

Net als bij mijn vorige huis komt ook langs mijn nieuwe flat elk kwartier een bus langs. Eén van de belangrijkste noord-zuid verbindingen. Ironisch genoeg dezelfde lijn als langs mijn oude huis, zo blijven banden bestaan met het verleden.

Lees verder >

Groninger Grensverhalen (uit nr.3 2008)

Jarenlang heb ik tegen de zomer opgezien. Naja, tegen mooi weer. Zo gauw de zon scheen, moest ik luxaflex en gordijnen dichtdoen, anders werd m’n flatje te heet. Overal zag ik blote armen en meer blote lichaamsdelen die, volgens mij, niet voor publiek, maar voor de achtertuin bedoeld zijn.

Lees verder >

Groninger Grensverhalen (uit nr.2 2008)

Acceptatie. Dat is een woord dat nogal eens klinkt als je aan een aandoening, welke dan ook, lijdt. Zelf heb ik lang gedacht dat ‘acceptatie’ een besluit was en daarmee klaar. Zo voelde het ook, tien jaar geleden toen ik de diagnose borderline kreeg. Ik was er blij mee, voelde me niet langer een aansteller en alle kenmerken klopten. Vanaf dat moment zou het beter gaan. Een diagnose kan immers het begin zijn van een goede behandeling.

Lees verder >

Groninger Grensverhalen

Als mens met borderline voel ik mij vaak gevangen in patronen. Als ik me slecht voelde, ging ik drinken of mezelf beschadigen. Als ik mezelf goed voelde, volgde bijna automatisch strafgedrag. Ook drinken, teveel pillen slikken of mezelf beschadigen.

Lees verder >

Blauwoogje

Vanaf het moment dat ik wist dat ik zwanger was, had ik sterk het gevoel dat het een jongen zou worden. Waarom weet ik niet. Het heeft waarschijnlijk te maken met een diep geworteld verlangen uit mijn kindertijd.

Lees verder >

Carrière

Als puber was ik al vrij ambitieus. Ik wilde van alles, maar voornamelijk een leuke baan met toekomstperspectief. Werken was voor mij een uitlaatklep. Een soort overlevingsmechanisme en ik verdiende er nog geld mee ook, wat wilde ik nog meer!

Lees verder >